Worst Cases: Too Much of a Good Thing!
Carla van Rijswijk (Radiologist, LUMC) presenteerde een gecompliceerde casus van een 83-jarige patiënt met een progressief dilaterende type B-dissectie, resulterend in fatale viscerale malperfusie na uitgebreide TEVAR. De proximale landingszone vereiste een gefenestreerde TEVAR wegens een vroege afsplitsing van de linker vertebralis en een hypoplastische rechter vertebralis eindigend in de PICA. De TEVAR werd onder ballonocclusie in het rechter atrium geplaatst en direct in dezelfde sessie distaal verlengd tot het niveau van de trunkus coeliacus. Deze verlenging leidde onbedoeld tot complete uitschakeling van het valse lumen, wat de viscerale perfusie acuut compromitteerde bij een reeds geoccludeerde AMS en een afhankelijke trunkus coeliacus. Een acute endovasculaire fenestratie van de dissectiemembraan met een 8 mm ballon herstelde initieel de perfusie, maar occludeerde binnen 24 uur, waarna het systeem uitsluitend op de arcade van Riolan en de AMI steunde. Na een conservatief beloop van drie weken met aanhoudende buikklachten werd een veneuze iliaca hepatica bypass aangelegd, wat te laat bleek om irreversibele ischemie en overlijden af te wenden. Deze casus benadrukt dat een te doeltreffende uitschakeling van het valse lumen bij een complexe viscerale anatomie vermeden moet worden, waarbij een stapsgewijze benadering de voorkeur geniet.
