Jeroen Brouwers (LUMC) presenteerde een update over de diagnostische en prognostische waarde van point-of-care duplex testen, waaronder ACCmax en PAT, bij patiënten met CLTI en een diabetische voet. Conventionele non-invasieve diagnostiek, zoals de enkelarmindex en teendruk, schiet bij deze populatie tekort door mediasclerose, met een sensitiviteit die kan dalen tot 64%. De maximale systolische acceleratie (ACCmax) biedt echter een betrouwbaar alternatief voor het diagnosticeren van perifeer vaatlijden; een afkapwaarde van <5,5 m/s² bij de enkel toont in studies een sensitiviteit en specificiteit van >90%. Het LUMC hanteert reeds een gestratificeerd meetprotocol waarbij een proximale step-up in ACCmax-metingen (enkel, knie, lies) locatie-specifieke doorgankelijkheid aantoont, wat direct antegrade crurale endovasculaire interventie zonder voorafgaande CT-scan mogelijk maakt. Daarnaast blijkt een ACCmax in de hallux van <0,5 m/s² sterk voorspellend voor non-healing (PPV 98%), hoewel de exacte voorspelling van wondgenezing klinisch complex blijft. De lopende multicenter Diarmax-studie zal de diagnostische performance en inter-observer variatie van zowel de ACCmax als de PAT prospectief valideren. Geavanceerde point-of-care duplexmetingen maken een snellere, doelmatige behandelkeuze bij CLTI mogelijk en kunnen traditionele drukmetingen in de toekomst volledig vervangen.